Interview Baukje

Interview Baukje Tigchelaar | organisator

Aandacht voor familie

Kinder- en Jeugdtherapeut Baukje Tigchelaar organiseert op 12- en 18 november de dialoog ‘Aandacht voor familie’. Waarom doet ze mee en wat ziet ze in dialoog?

Zij ontvangt mij in haar Praktijk voor Kinder- en Jeugdtherapie & Contextuele Hulpverlening gevestigd in Hengelo en vertelt onder het genot van een kopje koffie dat zij sinds 2004 zelfstandig werkzaam is als kinder- en jeugdtherapeut. Zij behandelt kinderen en jongeren die vastlopen en begeleidt de ouders bij het hanteren van de problemen die zij daarbij tegenkomt. Zij benadrukt dat het belangrijk is de familie van cliënten te betrekken als hulpbron bij het behandelen van problematiek. Daarmee komen we meteen op het onderwerp van haar dialoog:

De kleur van geluk.

“Gelukkig zijn is niet wat je hebt, maar wat je bent”  (deelnemer)

 Terugblik dialoogcirkel 13 mei 2014gelukSamen met Marian Rupert mocht ik het voorbereiden. Op een regenachtige donderdagmiddag zat de cirkel bij elkaar: vijftien mensen in een kring. Met in het midden een rabarber-boeket, een kaars en een praatstok.

 Het werd een kleurrijke ontmoeting.

Wat was voor jou een geluksmoment? Marian geeft het startsein en de praatstok wordt doorgegeven. Veel mensen ervaren een geluksgevoel in de natuur: een solo-wandeling naar Santiago de Compostella, rabarber uit je eigen moestuin oogsten, een tocht door de Pyreneeën. Een warm contact met (klein)kinderen en medemensen staat hoog op de gelukslijst. En een gezond lichaam is iets om gelukkig mee te zijn!

“Elke dag bij het wakker worden, dan voel ik mij gelukkig dat ik weer een dag mag leven” zegt een deelnemer. En dan zijn er de kleine geluksmomentjes: de Ruilgids in de brievenbus met een spannend vervolgverhaal, een klusje dat is geklaard, een huiselijk momentje met jezelf.

Wat is geluk? Hoe zou jij geluk willen aanduiden?
Het is verrassend hoe spontaan de reacties zijn, hier volgen er een paar:

  • Je kunt geluk niet kopen, gelukkig niet, want dan zou het alleen voor mensen met geld mogelijk zijn.
  • Dankbaar zijn voor alles wat je toe-valt..
  • Geluk hangt ook van je eigen stemming af, je gemoedstoestand
  • Mooie momenten ervaar ik als ik gas terugneem, ga zitten en gewoon niets durf te doen.
  • Geluk is warmte, samenwerken met elkaar.
  • Het is aandacht geven aan wat voor jou belangrijk is in het leven.
  • Wat beteken ik voor de ander: dat is voor mij geluk.
  • Geluk is dingen doen die je plezier geven en dat delen met anderen.
  • Geaard zijn en door een moeilijke situatie heen zijn gekomen: dat geeft een gevoel van geluk.
  • Geluk is het ervaren van schoonheid: kunst, muziek, cultuur.

Na de pauze ligt de praatstok weer klaar:

Hoe kun je het geluk een handje helpen, vooral wanneer het niet lekker in je leven gaat?

Op deze vraag kwamen vele hartverwarmende reacties:
Vaak komt het dankbaar zijn naar voren: waar ben ik dankbaar voor in mijn leven? Zien wat je allemaal al hebt mogen ontvangen. En jezelf de fijne dingen uit je leven blijven herinneren. Verder is het helpend om positief te zijn in de communicatie in plaats van te benadrukken wat er mis gaat.
Een goede tip van iemand: “Bij problemen zeg ik: stop! Ik slaap er een nachtje over, dan zie ik het morgen weer anders”. En verder is het behulpzaam om in het Hier en Nu te blijven, dus niet in je verleden of toekomst te blijven hangen.

We kunnen ook onzichtbare gidsen of engelen aanroepen.

  • “Ik doe een korte meditatie en vraag om een Wonder.Dan geef ik het probleem over aan het Universum”. 
  • “Ik ga er stil bij zitten met mijn vraag en gooi het in de kosmos. Het kan korter of langer duren, er komt vaak een antwoord. Dat is voor mij ook geluk”,
  • “Door te vragen, te bidden, te mediteren, ook zo creëren wij ons eigen geluk”.

 Het was een bijzonder samenzijn. Er werd gedeeld vanuit ieders eigen waarheid. Er werd met aandacht geluisterd. En wie niet wilde spreken, kon in stilte aanwezig zijn.

  Is dat geen geluk?

  © Cecilia Zengerink

www.ceciliazengerink.nl

In dialoog op 8 april

‘Oud worden in Hengelo. Wat heb je nodig?’

Op 8 april jl was ik te gast bij een bijeenkomst van ‘Hengelo in Dialoog’. Marian Rupert had me hiervoor gevraagd omdat ik vanuit mijn werk betrokken ben bij veranderingen in de Zorg en Welzijn voor ouderen. Ik wilde graag in gesprek met ouderen, met mantelzorgers en hulpverleners om via de dialoogmethode van gedachten te wisselen over wat heb je nu eigenlijk nodig om ‘goed’ oud te worden in Hengelo. Wat is van Waarde?

oud-en-kwetsbaar11Oud-en-kwetsbaar2

We zaten in een volle kring. Mensen van verschillende leeftijd en achtergrond. Wat mij het meest trof deze middag was dat mensen zo makkelijk hun eigen ervaringen en inzichten delen met onbekenden. Dat er rust was om na te denken over wat er werkelijk toe doet. Dat er zomaar politieke standpunten boven komen drijven, naast het kleine en heel persoonlijke. Dat mag zijn, zonder oordeel.

Tegelijk is het ook lastig om een dialoog los te zien van praktisch handelen. Zo gaf iemand aan dat ze verwachtte dat hetgeen gezegd is deze middag ook wordt omgezet in daden. Dat laatste is niet als vanzelf aan de orde. De dialoog is daar niet direct voor bedoeld.
Bij vertrek kreeg ik als dank een (spreek)steen mee. Die ligt hier nu voor mij. Een tastbare geheugensteuntje om op zijn (mijn?) tijd stil te staan bij datgene wat tijd nodig heeft in de verbinding met de ander.

Ankie Klein Gebbink

9-4-2014

In dialoog op 13 maart

‘Wat is jóuw favoriete (reis)boek?’

Donderdagmiddag 15.30 uur: de eerste deelnemers komen binnen. Er blijkt veel belangstelling te zijn voor de Boekenweek dialoogmiddag, geweldig. En allemaal hebben we zin om mee te gaan op ontdekkingsreis door de boekenkast en aan de hand van ons favoriete reisboek met elkaar in gesprek te gaan.

 

Ik reis graag en geregeld. En ter voorbereiding lees ik altijd boeken over het land dat ik ga bezoeken. Reisboeken, maar ook romans en poëzie van het land of werelddeel dat ik ga bezoeken. Omdat ik denk dat een land/cultuur tot leven komt in de verhalen en boeken van hun schrijvers. Mijn reizen beginnen al vanuit de luie stoel.

Voor degenen die nog nooit een dialoog mee hebben gemaakt, was het wel even wennen om alleen te praten met de ‘proatstok’ of met een steen in de hand. Het lijkt zo onnatuurlijk maar gaandeweg ontdekten ook zij de rust die daar vanuit gaat. Het tempo van de communicatie vertraagt omdat iedereen kan spreken zonder onderbroken te worden. En dan merk je meteen de kracht van de dialoog, er wordt met aandacht geluisterd naar elkaars ervaringen en verlangens.

Mijn favoriete gedicht van Willem Hussem sluit hier prachtig op aan:

wanneer je kijkt
zie je nog niet
wanneer je ziet
grijpt het je aan

Voor mijzelf vul ik het altijd aan met ‘horen en luisteren’.

wanneer je hoort
luister je nog niet
wanneer je luistert
grijpt het je aan

Deze middag hoorde ik mooie, verrassende en oprechte verhalen over reizen en dromen. We hebben verschillende boeken en verhalen uitgewisseld ter inspiratie voor reizen, op welke manier dan ook. Ik vind het elke keer weer bijzonder om de warmte en openheid te ervaren van mensen die hun verhaal vertellen. Hengelo in dialoog…..bedankt voor deze warme en inspirerende middag.

Met hartelijke groet!
Diane

In dialoog op 11 februari

Wat kan ik leren van jouw sport?

Wat heeft dialoog je opgeleverd?
Ik vond het prachtig om met ‘ouderen’ (d.w.z. ouder dan ik :p) te praten over sport. Het heeft mij heel veel inzicht gegeven in waarom zij aan sport doen of deden. In dat opzicht was de dialoog erg waardevol. Zeker omdat we met Twente Atletiek als subdoelstelling hebben om de atletiek te promoten. Deze gesprekken zijn dan ook erg belangrijk, mochten we hier actief op in gaan zetten.

Wat sprak je aan?
Het belangrijkste inzicht is dat eigenlijk iedereen sport als instrument ziet. Deze groep mensen die stuk voor stuk verder zijn in hun leven gaven allemaal aan veel te hebben geleerd van hun sport/discipline. De koppeling van geest en lichaam is erg belangrijk.
Vond het daarnaast wel grappig om te horen dat mijn moeder vroeger kogel heeft gestoten.

Wat vond je minder goed gaan?
Van tevoren hoopte ik dat het een gesprek zou worden tussen sporters die ambities in de sport hebben, maar dat heb ik bij binnenkomst al snel laten varen.

Is dit genoeg dialoog voor dit moment of wil je meer?
Dit soort dialogen kunnen erg veel op leveren en zijn leuk om te doen. De verschillende gespreksvormen die je me aan hebt geraden neem ik zeker mee. Ik verwacht daar in de redelijk nabije toekomst iets mee te gaan doen.

Heb je nog andere opmerkingen/adviezen?  
Blijf vooral zo doorgaan en probeer je misschien aan te sluiten bij verenigingen. Voor veel (sport)verenigingen zou dit waardevol kunnen zijn. Tegenwoordig heeft iedereen moeite met het vinden van vrijwilligers. Meer inzicht in wie je leden zijn en wat ze belangrijk vinden is altijd goed. Houd er dan wel rekening mee dat veel sporters houden van snel en concreet.


Ik vond het leuk om mee te maken. Ik ga dit zeker meenemen.
Met sportieve groet,
Aiko

Week van de Dialoog 2013

In dialoog bij Metropool

foto-Metropool-JV-2011-Tjeerd-300px
In een tijd waarin we sommige dingen te makkelijk delen, bijvoorbeeld via social media, delen we andere zaken steeds minder. Met als gevolg isolement van diegenen die we niet láten delen, zoals ouderen, nieuwe Nederlanders, of mensen uit de buurt die we niet begrijpen. Het was een terugkerend thema in de dialoog in Metropool, op maandag 4 november.

Een volle dialoogtafel, een zeer diverse groep met zelfs twee zeer jonge deelnemers, en een sterk thema: “Wat wil jij delen ? En hoe denk je dat delen een bijdrage kan leveren aan de maatschappij van nu ?” Delen was voor deze groep vooral een maatschappelijk thema. En het werd misschien wel het mooist verwoord met: “Delen = weten dat je niet alleen bent”. Met als concrete aanbeveling (droom) de wens dat we woonvormen kunnen creëren bijvoorbeeld voor ouderen waarin meer wordt “gedeeld” met als gevolg minder isolement. Prachtige groep, evenwichtige inbreng van iedereen aan tafel, iedereen met iedereen in dialoog. Schitterend!

Hartelijke groet,
Coen

 

levendige Hengelose binnenstad

Martin Huiskes blikt terug op ‘In dialoog op donderdagmiddag 12 sep.
‘Hoe maak ik de binnenstad van Hengelo levendig(er)?’

Martin HuiskesWat is de dialoog toch een verassende manier om te communiceren. Onbevangen ging ik naar de sessie “Hengelo in dialoog” waar “Hoe maak ik de binnenstad van Hengelo levendig”, het onderwerp was. De aanwezige gasten waren mij niet allemaal bekend en ik was dan ook verrast door de hoge opkomst van mensen die iets met het onderwerp hadden. Iedereen met zijn eigen kijk op de binnenstad van Hengelo. Als architect ben ik een voorstander van integraal ontwerpen en|of co-creatie. Door open met elkaar samen te werken hebben de betrokken partijen invloed op het proces en het resultaat daarvan. Hierdoor ontstaat er draagvlak en zullen mensen eerder hun verantwoordelijkheid nemen.

Om dit te organiseren is de dialoog een mooi instrument. Men moet er naar elkaar luisteren en daardoor kan iedereen een mening geven zonder direct te worden geïnterrumpeerd. Hierdoor ontstaat er meer respect en is een ieder gelijkwaardig aanwezig in het ‘gesprek’.  
In dialoog op donderdagmiddagOm Hengelo levendiger te maken heeft deze middagsessie verschillende mooie suggesties opgeleverd. De stad is er voor de mensen. De mensen maken de stad levendig. Dit zal ongetwijfeld worden versterkt door een prettige verblijfsomgeving. Bijvoorbeeld door water terug te brengen op het marktplein of door er een muziekkapel neer te zetten voor muziek- en andere voorstellingen.  De binnenstad kun je verrassend maken door toepassing van verschillende bestratingen. Maar ook door een afwisselend winkelaanbod en door bijvoorbeeld te variëren met de inrichting van de verschillende pleinen in Hengelo, zodat ze allemaal een eigen karakter krijgen.

Over één ding waren we het allemaal eens. De stad moet vooral worden gezien als een prettige omgeving om te ‘zijn’ en elkaar te ontmoeten, met het marktplein als een hart in de stad.    Door volwassen bomen te planten, verschillende kunstobjecten te plaatsen, zitelementen neer te zetten in combinatie met een mooie bestrating en eventueel een aanpassing van de schaal van het plein door bijvoorbeeld bebouwing toe te voegen, zal het plein echt een aanwinst zijn voor de binnenstad van Hengelo.

Hengelo is een mooie stad met veel potentie. Met onze Wij-landengroep vanuit het Pact MVO Hengelo gaan we in ieder geval door met de aankleding van de pauzelandschappen in de stad. Want door deze waardevolle plekken tijdelijk een andere functie te geven, zullen de buurten en de entrees van Hengelo meerwaarde krijgen. Ik hoop dat mensen geïnspireerd raken door de Wij-landengroep. Door krachten te bundelen kunnen we veel bereiken.  Hierbij wil ik Hengelo in Dialoog bedanken voor een inspirerende sessie.

Martin Huiskes, architect BNA en (tijdelijk) voorzitter van de Wijlandengroep.